در منطقه و موقعيت ما آتش عراق سنگين بود، خصوصاً خمپاره. بچه‌ها عصباني شدند. چند شب از اين ماجرا نگذشته بود، كه دو سه نفر از برادران، داوطلبانه رفتند سراغ عراقي‌ها و صبح با چند قبضه خمپاره‌انداز برگشتند. پرسيدم: «اين‌ها ديگر چيه؟»
گفتند: «آش با جايش! پلو بدون ريگه كه نمي‌شه».

منبع :كتاب فرهنگ جبهه (شوخي طبعي ها) - صفحه: 133